Piszę od prawie trzech lat, nie jest to coś wyszukanego, ani niezwykłego. Każdy mój wiersz pochodzi z obserwacji lub emocji które natrętnie nie mogły mnie opuścić... Wiem, że to co pisze mogło by być po stokroć gorsze i po tysiąckroć lepsze. Niestety.


Niektórzy uświadamiają mnie, że pisanie to strasznie ciężka praca, a ja jak dziecko w piaskownicy. Na razie bawię się łopatką.

Myślę, tak jak piszę bardzo chaotycznie. Przypomina to sen wariata, sen nieprzytomny... Dlatego myślenie zabiera mi dużo czasu, a pisanie jeszcze więcej! Ale tak serio to nie jest ta źle, naprawdę

"Nadwrażliwość to mój wróg
Przerost duszy nad rozumem
W głowę kopcie mnie może
Może ozdrowieję ..."

2009r.
***

"The shadows are long and she fears if she cries that first tear, the tears will not stop raining down..."
Cienie są długie i bała się, że jeśli zapłacze choć jedną łzą, łzy nie będą chciały przestać padać


***




Odkąd sięgam pamięcią zawsze było coś nie tak
W niełasce, w ciągły, nieszczęściu los bił na oślep
Szybko przestałam być dzieckiem, czy choć przez chwile byłam nim
I naprawdę nic co ludzkie mi obce nie jest
Zabawne jakie rzeczy potrafią czasem do głowy przyjść
A ja za dużo widzę, zbyt mocno czuję

Jenny, mam na imię Jenny
Może to cos zmieni gdy już wiesz
Dziwnie rozpalona Jenny
Co w jej głowie siedzi
Wiem tylko ja.

Już w szkole ciągle pytali czy ze mną wszystko w porządku jest
Gdyby tylko wiedzieli, znali prawdę
A ja wierze, że to co robię ma sens
Bo czasem lepiej odejść od zmysłów by nie zwariować


Jenny; Bartosiewicz



***

"Urodziłam się z ogromną potrzebą czułości i straszliwą potrzebą jej dawania."
Audrey Hepburn